Yolculuğun sahneleri
Her sahne farklı bir adrese, farklı açıklamalara ve kendi karakter–nesne kadrosuna sahiptir.
Troya’dan ayrılış
On yıllık savaş bitmiştir; fakat eve dönüş anlamına gelen nostos daha yeni başlamaktadır.
Ayrıntılı sahneyi aç →İsmaros ve Kikonlar
İlk durak, ölçüyü kaybetmenin bir zaferi nasıl yenilgiye çevirdiğini gösterir.
Ayrıntılı sahneyi aç →Lotus Yiyenler ülkesi
Tehlike bu kez saldırmaz; eve dönme arzusunu sessizce unutturur.
Ayrıntılı sahneyi aç →Polyphemos’un mağarası
Konukluk yasasının çöküşü, “Hiçkimse” adı ve Poseidon’un öfkesi aynı mağarada birleşir.
Ayrıntılı sahneyi aç →Aiolie ve rüzgâr tulumu
İthake görünmüşken güven eksikliği bütün yolu yeniden başlatır.
Ayrıntılı sahneyi aç →Laistrygonların limanı
Korunaklı görünen liman bir tuzağa dönüşür ve filo tek gemiye iner.
Ayrıntılı sahneyi aç →Kirke’nin sarayı
Dönüşüm, direnç ve konukluk aynı büyülü evde birbirini izler.
Ayrıntılı sahneyi aç →Nekyia: Ölülerle konuşma
Odysseus geleceği öğrenirken savaşın ve evden uzaklığın gerçek bedeliyle yüzleşir.
Ayrıntılı sahneyi aç →Seirenlerin şarkısı
Bilme arzusu, önceden kurulmuş güvenlik düzeni sayesinde ölümcül olmaktan çıkar.
Ayrıntılı sahneyi aç →Skylla ile Kharybdis arasında
Kusursuz çözümün olmadığı yerde en az yıkıcı seçim yapılır.
Ayrıntılı sahneyi aç →Thrinakia ve Helios’un sürüleri
Açlık, verilen sözün ve açıkça bilinen yasağın önüne geçer.
Ayrıntılı sahneyi aç →Ogygie’de Kalypso
Ölümsüzlük vaadi bile seçilmiş eve ve insani kimliğe duyulan özlemi gideremez.
Ayrıntılı sahneyi aç →Skherie ve Phaiaklar
Yolcunun adı, anlatısını güvenli bir topluluk önünde paylaşınca yeniden kurulur.
Ayrıntılı sahneyi aç →İthake’ye gizli dönüş
Eve varmak, hemen tanınmak değil; kime güvenileceğini sınamak anlamına gelir.
Ayrıntılı sahneyi aç →Yay sınavı ve sarayın geri alınması
Kimlik bir sözle değil, yalnız gerçek sahibinin yapabildiği eylemle açığa çıkar.
Ayrıntılı sahneyi aç →Tanınma, Laertes ve barış
Eve dönüş, eşlerin ve üç kuşağın tanınmasıyla; kan davasının durmasıyla tamamlanır.
Ayrıntılı sahneyi aç →