🕯Oidipus'un annesi; gerçeği öğrenince kendini asan Thebai kraliçesi.
Bilmeden oğluyla evlenir; tanrılar gerçeği açığa çıkarınca ölür, Oidipus ise acı içinde hüküm sürmeyi sürdürür.
Oidipus'un annesi; gerçeği öğrenince kendini asan Thebai kraliçesi. Bu bilgi, destandaki görünüşleri ve adı geçen olaylar esas alınarak değerlendirilir; Homeros’un söylemediği gündelik ayrıntılar kurgu gibi eklenmez.
Bu bölüm görsel yorumu, Homeros’un açıkça söylediklerini ve metnin kesinleştirmediği noktaları birbirinden ayırır.
Odysseia'nın kısa sürümünde felaketin sonucu anne ile oğul için farklıdır: Epikaste ölürken Oidipus'un krallığı ve ıstırabı devam eder.
Oidipus'un kendini kör etmesi ve sürgünü bu Homerik pasajda yoktur; ayrıca şiir anne için daha sonra yaygınlaşan Iokaste değil, Epikaste adını kullanır.
Hades'in mavi sütunları, koyu duvak ve düğümlenmiş eller trajik gölgeyi kodlar. Lacivert-gri giysi renkleri Homeros'un tarifi değil, sanatsal yorumdur.
Bilgi katmanı: Odysseia'da Epikaste; Jokaste sonraki yaygın ad
Bu zaman çizgisi yalnız kitap numarası vermez; Epikaste ile aynı bölümde gerçekleşen ana olayı da gösterir.
Epikaste, Odysseia’nın merkezindeki oikosu —evi, aileyi ve kuşaklar arası sürekliliği— kuran ya da tehdit eden bağlardan birini taşır.
Epikaste ile ilişkili ilahi etki insan iradesini bütünüyle ortadan kaldırmaz. Yardım, engel veya alamet bir koşul yaratır; sonucun ahlaki ağırlığı insan kararlarında kalır.
Epikaste, savaşın ve eve dönememenin bedelini görünür kılar. Ölüler anlatıda kaybolmaz; yaşayanların kararlarını, korkularını ve hatırlama biçimlerini etkiler.
Epikaste için oklar açık ilişkileri; kitap kesişimleri ise aynı anlatı sahnesinde izlenebilecek bağları gösterir.
Epikaste için Nekyia başlıklı 11. kitap, izlenebildiği ilk bölümler arasındadır. Görünme aralığı 11 olarak kaydedilmiştir.
Epikaste için doğrudan ilişki satırı sınırlıdır; bu nedenle kitap zaman çizgisindeki aynı sahne kayıtları bağlam kurmak için kullanılmalıdır.
Odysseia'da Epikaste; Jokaste sonraki yaygın ad Epikaste için kullanılan renk, giysi, yüz ve çevre ayrıntıları öğretici yün-keçe sanat yorumudur; antik metnin kesin fiziksel betimi olarak değerlendirilmez.